Alphabet Oracle Ἀλφαβητικὸν

Το Αλφαβητικόν απαντά σε είκοσι τέσσερις σύντομες γραμμές, μία για κάθε γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου, από το Άλφα ως το Ωμέγα. Ο ερωτών τραβούσε ένα γράμμα — με κλήρο, με ζάρι, ή αγγίζοντας την ενεπίγραφη πέτρα — και διάβαζε τον μοναδικό εξάμετρο στίχο που του αντιστοιχούσε. «Άπαντα θα τα πράξεις καλώς», λέει το Άλφα· τα υπόλοιπα κυμαίνονται από την ενθάρρυνση ως την προειδοποίηση και την υπομονή. Όπως και οι πίνακες των αστραγάλων, οι χρησμοί αυτοί ήταν στημένοι δημόσια στις πόλεις της Λυκίας.

Η ακροστιχίδα ως έλεγχος

Ο σχεδιασμός φέρει τη δική του απόδειξη ακεραιότητας. Κάθε γραμμή αρχίζει με το ίδιο το γράμμα στο οποίο απαντά: ο χρησμός του Άλφα ανοίγει με άλφα, του Βήτα με βήτα, και ούτω καθεξής. Η ακροστιχίδα αυτή δεν είναι στολίδι — είναι ενσωματωμένος έλεγχος. Αν μια γραμμή αντιστοιχούνταν λάθος ή έπεφτε ένα γράμμα στην αντιγραφή, η ακροστιχίδα θα έσπαγε αμέσως και θα πρόδιδε το σφάλμα. Η έκδοση διατηρεί αυτόν τον κανόνα ως μηχανική επαλήθευση, ακριβώς όπως θα μπορούσε να τον χρησιμοποιήσει ένας αρχαίος αναγνώστης.

Γιατί είκοσι τέσσερα

Το αλφάβητο που χρησιμοποιείται εδώ είναι το κλασικό ιωνικό των είκοσι τεσσάρων γραμμάτων — η μορφή που καθιερώθηκε στην Αθήνα το 403 π.Χ. και ήταν επί αιώνες ο ελληνικός κανόνας όταν χαράχτηκαν αυτοί οι χρησμοί, στην ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή. Τα αρχαϊκά γράμματα που θα έφερε ένα παλαιότερο αλφάβητο — δίγαμμα, κόππα, σαμπί — είχαν ήδη εκλείψει. Η ακροστιχίδα των είκοσι τεσσάρων εξαμέτρων είναι η ίδια η απόδειξη: η δομή της παράδοσης πιστοποιείται εκ των έσω, γράμμα προς γράμμα — το ενσωματωμένο της checksum.

Μια σημείωση για την πληρότητα: όπου η έκδοση δείχνει είκοσι τρία από είκοσι τέσσερα, το κενό είναι ελλείπων στίχος — γραμμή που δεν έχει ακόμη ανακτηθεί από τις φθαρμένες πέτρες-μάρτυρες — όχι ελλείπον γράμμα της δομής. Το αλφάβητο είναι πλήρες· ένας από τους στίχους του αναμένει την πηγή του.

Η έκδοση

Το κείμενο αντλείται από τη συλλογή των λυκιακών επιγραφών του Friedrich Heinevetter (1912) — τον ίδιο τόμο που περιέχει και τους χρησμούς των αστραγάλων. Οι επιμέρους γραμμές αποδίδονται στις πέτρες-μάρτυρές τους (Syghyrlik, Λίμυρα, και άλλες)· όπου τα αντίγραφα αποκλίνουν, η παραλλαγή σημειώνεται. Μια γραμμή που δεν έχει ακόμη μεταγραφεί εμφανίζεται ως παρακρατημένη.